Skrzywienie przegrody nosa jest najczęściej konsekwencją przebytego urazu i jest przyczyną upośledzenia drożności nosa.
Trudności w oddychaniu, skłonność do nawracających nieżytów i stanów zapalnych nosa, gardła, zatok, a także widoczne deformacje nosa zmuszają do interwencji chirurgicznej.

Nierzadko przyczyną wymienionych objawów są inne zaburzenia funkcji błony śluzowej nosa. Dlatego przed podjęciem decyzji operacji przegrody konieczna jest laryngologiczna ocena górnych dróg oddechowych i wykluczenie stanów chorobowych wymagających leczenia laryngologicznego.

Do operacji konieczny jest dobry ogólny stan zdrowia, prawidłowe wyniki badań laboratoryjnych. Wykluczone są ostre nieżyty błony śluzowej nosa i gardła, zmiany skórne zapalne na twarzy, nieustabilizowane nadciśnienie, nadczynność tarczycy.
Wyklucza się przyjmowanie aspiryny i innych środków obniżających krzepliwość krwi co najmniej na dwa tygodnie przed operacją. U kobiet wyklucza się okres przed i w trakcie menstruacji.

Operacje przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym dotchawiczym. Czas trwania operacji około 1-1,5 h.

Cięcia wykonuje się wewnątrz nosa, bez pozostawiania żadnych zewnętrznych blizn. Po operacji w nosie pozostają setony, które wymienia się po 48 godzinach. Zależnie od stopnia deformacji na nos zakłada się gips na okres około 7 dni.
Przegrodę ustala się w nowym położeniu płytkami z tworzywa, które usuwa się po kilku dniach.

Bezpośrednio po operacji utrzymuje się obrzęk nosa, niekiedy niewielkie zasinienie powiek dolnych przez okres kilku dni. Zależnie od stopnia skrzywienia przegrody konieczne jest częściowe jej usunięcie aby przywrócić drożność nosa. Może się to wiązać z niewielkim zapadnięciem grzbietu nosa w miejscu, gdzie jest podparty przez chrząstkę przegrody. Taka deformacja zdarza się jednak rzadko i raczej w przypadkach ciężkich, wielopłaszczyznowych zniekształceń przegrody.

Innym poważnym powikłaniem operacji przegrody nosowej może być jej perforacja w następstwie głębokich zmian bliznowatych pourazowych, zaburzeń ukrwienia, gojenia i możliwego przypadkowego uszkodzenia w trakcie operacji.

Krwawienie pooperacyjne i przedłużony obrzęk śluzówki nosa występują rzadko. W większości przypadków osiąga się satysfakcjonującą poprawę drożności nosa.

Trudniejsza jest poprawa symetrii grzbietu nosa, ponieważ sprężystość chrząstki a także blizna w miejscu przebytego urazu i następnie operacji podlegają działaniu sił w trakcie gojenia z tendencją do powrotu do poprzedniego położenia.

Dokumentacja fotograficzna przed i pooperacyjna a także wyraźna subiektywna poprawa drożności nosa stanowią o wyniku operacji.

dr n.med. Ewa Dobrska