Kobiety, które zostały obdarzone przez naturę bardzo dużym biustem mogą mieć różnego rodzaju problemy związane z nadmiernym obciążeniem. Najczęściej są to: stałe bóle karku i grzbietu, uporczywe zmiany skórne, odparzeniowe pod piersiami a nawet zniekształcenia kręgosłupa. Ramiączka biustonosza mogą powodować wgniecenia w miejscu stałego ucisku w okolicy naramiennej.

U tych kobiet wykonuje się operacje zmniejszające piersi, które polegają na usunięciu części gruczołu piersiowego wraz ze skórą i tkanką podskórną aby uzyskać efekt mniejszych, lżejszych i kształtnych piersi, proporcjonalnych do reszty ciała. Zmniejszeniu podlega także otoczka wokół brodawki.

Operacje przeprowadza się więc zazwyczaj raczej ze wskazań funkcjonalnych niż kosmetycznych u kobiet dojrzałych, które są w pełni świadome i mają realistyczne oczekiwania co do wyniku.

Nie należy przeprowadzać takich operacja u kobiet, które planują macierzyństwo i karmienie piersią.

Planowanie operacji
W czasie konsultacji ważne jest omówienie z chirurgiem swoich oczekiwań co do rezultatu operacji. Każda pacjentka a także każdy chirurg mają różny punkt widzenia na temat wielkości i kształtu kobiecych piersi.

Przy podejmowaniu decyzji o operacji mają znaczenie różne czynniki jak: wiek kobiety, jej ogólny stan zdrowia, palenie papierosów, rodzaj i gatunek jej skóry a także jej stan psychiczny.

Konieczne jest badanie USG piersi lub mammografia oprócz badań rutynowych potrzebnych do każdej operacji (grupa krwi, morfologia, wskaźniki krzepnięcia, rentgen klatki piersiowej, wskazane szczepienie przeciwko żółtaczce zakaźnej).

Operacja
Operację przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym-narkozie, czas trwania około 3 godziny.

Cięcie zazwyczaj przebiega wokół brodawki i dalej w kształcie kotwicy pionowo w dół oraz w fałdzie podpiersiowym.
Po częściowym usunięciu gruczołu wraz ze skórą i tkanką podskórną przemieszcza się brodawkę w nowe miejsce i rany zeszywa formując nową pierś. W miejscu po usunięciu gruczołu pozostawia się dreny na okres około 48 godzin.

W większości przypadków wystarczy przemieścić brodawkę zachowując jej własne ukrwienie i unerwienie.
Niekiedy jednak zachodzi potrzeba przemieszczenia jej w postaci wolnego przeszczepu - wtedy niestety brodawka po operacji traci czucie.

Po zszyciu ran zakłada się opatrunek elastyczny wokół klatki piersiowej, który pozostaje do zagojenia, to jest do około 7-10 dni.

Po operacji
W ciągu kilku pierwszych dni po operacji może utrzymywać się ból, który ustępuje po zwykłych środkach przeciwbólowych.
Obrzęk i zasinienia mogą utrzymywać się przez kilka tygodni.

Blizny w miejscu cięć - początkowo różowe, twarde, widoczne - stopniowo dojrzewają i stają się miękkie, blade i słabo widoczne w ciągu kilku miesięcy do roku. Niestety nigdy nie znikają bez śladu.

Powikłania jak w przypadku każdej operacji mogą wystąpić takie jak: krwiak, zakażenie rany, nieprawidłowa reakcja na leki, lecz zdarzają się rzadko.

Po operacji piersi mogą być bardziej bolesne w okresie przed i w czasie miesiączki. Osłabienie czucia brodawki może także utrzymywać się przez kilka miesięcy i ma zazwyczaj charakter przemijający.

Zaleca się: ograniczenie ruchów ramion, pływania, unikanie podnoszenia ciężkich przedmiotów, unikanie seksu przez okres 3-4 tygodni.

Większość kobiet powraca do pracy w ciągu 2-3 tygodni. Zazwyczaj jednak potrzeba około sześć miesięcy do roku aby piersi osiągnęły swój ostateczny kształt

Dokumentacja fotograficzna przed i pooperacyjna pokazuje rezultat dokonanej korekcji.

dr n.med. Ewa Dobrska